Bij de diverse activiteiten van de vogelwerkgroep worden ook vogels geringd in het kader van meerdere projecten van het Vogeltrekstation in Heteren.

Het ringen van in het wild levende vogels is in Nederland in 1911 begonnen en is er jarenlang op gericht geweest om inzicht te verkrijgen in de trekpatronen van diverse vogelsoorten. Hoofddoelstelling van het ringwerk was dan ook jarenlang het verkrijgen van antwoorden op de vragen "Waar komen ze vandaan?" en "Waar trekken ze heen?" Er is inmiddels een schat aan informatie hierover bekend geworden. Van de meeste vogelsoorten zijn inmiddels de geografische grenzen van zowel broedgebieden als overwinteringsgebieden bekend. Verdere continuering van dit ringwerk kan echter nog steeds nieuwe inzichten opleveren; zo is in de laatste jaren door ringonderzoek bekend geworden dat de zwartkop het overwinteringsgebied aan het verleggen is.Alle op de vangbaan gevangen vogels worden onder andere nauwkeurig gewogen.......

Nieuwe doelstellingen van het Vogeltrekstation zijn inmiddels het verkrijgen van inzicht in de overleving en dispersie van verschillende vogelsoorten. Dit onderzoek vindt plaats door middel van een aantal projecten zoals het boerenzwaluwproject, het CES-project en zeer recent gestart het RAS-project.

Alle op de vangbaan gevangen vogels

worden onder andere nauwkeurig gewogen......

En opgemeten

De vogelwerkgroep NIVON-Goor werkt aan een aantal projecten mee; deze worden uitgevoerd door vogelringer Henri Bouwmeester die hiervoor door het Vogeltrekstation gemachtigd is. Vanzelfsprekend krijgt hij hierbij assistentie van diverse leden van de vogelwerkgroep, zonder hen was nooit de informatie verkregen die het ringen van zo'n 14.000 vogels sinds 1993 heeft opgeleverd.

Het CES-project

CES staat voor Constant Effort Sites, het op 1 vaste plaats met een vaste opstelling van mistnetten onder zo gelijk mogelijke omstandigheden vangen en ringen van vogels in het broedseizoen. Dit project richt zich specifiek op broedvogels en wordt dus uitgevoerd in het broedseizoen en na het broedseizoen als de jonge vogels zijn uitgevlogen. Door deze werkwijze kan men inzicht krijgen in de reproductie en de overleving van de lokale broedvogelpopulatie; voor de overleving is het ook van belang om de reeds geringde vogels in opeenvolgende onderzoeksjaren terug te vangen of teruggemeld te krijgen door derden of andere vogelringers. Het project kan tevens bijdragen tot het verklaren van veranderingen in vogelpopulaties. In Europa wordt het project naast Nederland ook in Groot Brittannie uitgevoerd, hierbij gaat het om ongeveer 40 onderzoekslocaties in Nederland en 131 (in 1997) Britse locaties.

naar top

Doordat we bij het ringwerk de vogels in de hand hebben

en zo dus van zeer nabij kunnen bekijken zijn bijvoorbeeld

duidelijk de verschillen in geslacht en leeftijd waar te nemen.

Op deze foto is zo duidelijk het verschil tussen een vrouw (rechts)

en man (links) waar te nemen.

De vogelwerkgroep neemt met 2 lokaties deel aan het CES-project, de vangplekken bevinden zich in twee uiteenlopende habitats.

Dit is onze vogelhut op de vangbaan, het is onze uitvalsbasis

voor het lopen van onze rondes langs de netopstelling en biedt

ons onderdak voor het verrichten van de ringwerkzaamheden en

de administratieve handelingen.

Doordat we regelmatig onze rondes lopen hoeven

de gevangen vogels nooit lang in de netten te hangen.

Hier wacht een koolmeesman keurig op zijn beurt.

De locatie "De Bree" bevindt zich in opgaand gemengd bos op droge zandgrond. De tweede locatie "De Borkeld" is gevestigd in een jeneverbesstruweel met droge heide en een overgangszone naar oud naaldbos. Twee totaal verschillende terreinen met ieder een eigen pakket aan vogelsoorten. We hebben een tabel in bewerking met de aantallen geringde vogels per soort.

Het RAS-project

RAS staat voor Retrapping Adults for Survival, het terugvangen van geringde broedvogels om de overlevingskans te kunnen berekenen.

Sommige vogelsoorten gaan duidelijk in aantal achteruit en men maakt zich daar zorgen over. Van andere soorten weten we minder goed hoe het er voor staat. Als we pas bemerken dat ze in aantal achteruitgaan als dat in het veld duidelijk zichtbaar is zijn we wellicht al te laat om maatregelen te kunnen nemen. Het RAS-project is een belangrijke toevoeging aan de SOVON-broedvogel-monitoring projecten; door terugvangsten van geringde broedvogels uit vorige jaren kan de jaarlijkse overleving van een soort worden berekend. Het project ging van start in het broedseizoen van 1999.

De vogelwerkgroep NIVON-Goor werkt aan dit project mee met de volgende vogelsoorten: bosuil, kerkuil, steenuil, koolmees, pimpel, glanskop, zwarte mees, boomklever en bonte vliegenvanger. Om van de schaarse soorten over een voldoende aantal exemplaren te kunnen beschikken om betrouwbare uitspraken te kunnen doen wordt door Henri Bouwmeester voor het ringen van de vogels samengewerkt met 2 andere ringers uit de regio, Ben Nijeboer en Anton Meenink. Na afloop van het broedseizoen zullen de eerste resultaten op deze site gepubliceerd worden.

Het mezenproject

Op eigen initiatief en in grote lijnen naar voorbeeld van het project van het NIOO (Nederlands Instituut voor Oecologisch Onderzoek) vindt er monitoring plaats aan de vogelpopulatie die gebruik maakt van de ruim 800 nestkasten die de vogelwerkgroep in de directe omgeving van Goor in de bossen heeft hangen. In deze nestkasten worden in het broedseizoen adulte vogels en nestjongen geringd en worden door middel van avondcontroles in de winter slapende mezen geringd of worden ringnummers afgelezen. Door deze activiteiten zal het RAS-project in 1999 direct een goede start kunnen maken, een groot deel van de mezenpopulatie is immers reeds geringd.

Heeft u zelf een vogel met ring gevonden; kijk dan even op deze pagina.